Artemis-II’deki Hücresel İkizlerimiz: Avatar Projesi

İçerik Yazarı: Nehir Akgül

Editör: Azize Eda Taşkın

Tasarım: Ezgi Aslan

İnsanlığın şimdiye kadar ulaştığı en uzak noktada astronotların bir misafiri var; kendi hücresel ikizleri.

Avatar (a virtual astronout tissue analog response) organ-on-a-chip denilen, bir flaş bellek büyüklüğünde , akışkanlarla dolu kanalları olan ve insan hücrelerini de içeren insan vücudunu taklit eden bir cihazdır. İnsanlığın şimdiye kadar gidebildikleri en uzak noktaya ulaştıkları artemis-ıı görevinde astronotlar yanlarında kendi hücrelerini içeren bu cihazı da götürdüler. Bu projenin amacı mikrogravite ve yükselen radyasyon gibi faktörlerin insan vücudundaki etkilerini gözlemlemekti.

Cihazın içinde özellikle radyasyona en hassas olan kemik iliği hücreleri bulunuyor, Bu hücrelerin çok hızlı bölünebilmesi, radyasyonun bölünme aşamasındaki hücreleri daha kolay etkilemesi açısından önemli. Aynı zamanda kemik iliği bağışıklık sistemi elemanları olan alyuvarlar , akyuvarlar ve trombositlerin üretildiği yerdir. Bu yüzden kemik iliğinde meydana gelecek bir değişimin etkilerinin saptanması ve önlenmesi için bu proje hayati önem taşıyor.

Projenin uzay aşaması, Orion kapsülünün dünyaya geri dönmesi ile tamamlandı. Bu hücresel ikiz dediğimiz organ-on-a-chiplerden dünyada referans olarak bırakılan örneklerle karşılaştırma yapılması faslına başlandı. Kemik iliği hücreleri ile başlayan bu yolculuğun nihai amacı kalp, akciğer gibi hayati organları içeren mini bir kopyamızı oluşturmak. Bu sayede kişiselleştirilmiş sağlık kitlerinin yolu açılmış görünüyor.

Bu sadece astronotların sağlığını etkilemiyor, dünyadaki ilaç geliştirme, kişiye özgü tedaviler gibi birçok alanda  belirleyici olma potansiyeli taşıyor. Bu minik cihaz çok büyük bir geleceğe açılıyor.