Ekibimize Katılın !!!
Frances H. Arnold, kimyasal üretim süreçlerinin neden bu kadar enerji tükettiğini ve neden bu kadar fazla atık ürettiğini sorgulayan kadın kimyagerlerden biridir. Klasik kimyada birçok reaksiyon yüksek sıcaklıklar, ağır metaller ve çevreye zararlı katalizörler gerektirir. Arnold’un çalışmaları tam da bu noktaya odaklanır. Doğanın zaten kullandığı enzimleri temel alarak, bu moleküllerin endüstriyel kimyada da etkili biçimde kullanılabileceğini göstermiştir.
Arnold’un geliştirdiği yöntemde, enzimlerin genetik yapısında küçük ve kontrollü değişiklikler yapılır ve hangi enzimin istenen kimyasal reaksiyonu daha verimli gerçekleştirdiği deneysel olarak gözlemlenir. En iyi sonucu veren enzimler seçilir ve aynı işlem birkaç tur tekrarlanır. Bu seçilim süreci, enzimin katalitik performansını adım adım artırmayı amaçlar.
Yönlendirilmiş evrimle geliştirilen enzimler, geleneksel metal katalizörlere kıyasla daha az yan ürün oluşturur ve genellikle daha düşük sıcaklık ve enerji koşullarında çalışır. Bu durum hem atık miktarının azalmasına hem de üretim süreçlerinin daha güvenli hâle gelmesine katkı sağlar. Özellikle ilaç üretimi ve biyoyakıt sentezi gibi hassas alanlarda bu avantajlar büyük önem taşır.
Aslında bu yöntem, doğadaki evrim sürecinin laboratuvar ortamında hızlandırılmış bir versiyonu olarak düşünülebilir. Doğada uzun zaman alan seçilim süreçleri, yönlendirilmiş evrim sayesinde kısa sürede gerçekleştirilebilir. Böylece doğada bulunmayan, ancak belirli bir kimyasal reaksiyon için çok daha verimli çalışan enzimler elde edilebilir.
Bu çalışmaların en önemli sonucu, kimyasal reaksiyonların yüksek enerji gereksinimi olmadan gerçekleştirilebilmesidir, bu da sürdürülebilir kimya açısından önemli bir kazanım olarak değerlendirilmektedir.
Arnold’un çalışmaları, kimyanın yalnızca güçlü değil, aynı zamanda çevreye karşı sorumlu bir bilim dalı olabileceğini göstermiştir. Bu katkıları sayesinde Frances H. Arnold, 2018 yılında Nobel Kimya Ödülü’ne layık görülmüştür. Günümüzde yönlendirilmiş evrim yöntemi, yeşil kimya ve sürdürülebilir üretim alanlarında temel yaklaşımlardan biri olarak kabul edilmektedir.
Arnold, F. H. (1998). Design by directed evolution. Accounts of Chemical Research, 31(3), 125–131.
Bornscheuer, U. T., Huisman, G. W., Kazlauskas, R. J., Lutz, S., Moore, J. C., & Robins, K. (2012). Engineering the third wave of biocatalysis. Nature, 485, 185–194.
Anastas, P. T., & Warner, J. C. (1998). Green chemistry: Theory and practice. Oxford University Press.