Küçük Kağıtların Büyük Hikayesi

İçerik Yazarı: Zeynep Baykara

Editör: Fatma Melike Şahin

Tasarım: Beyza Yıldız

Bugünki konumuz Post-it’ler. Özellikle ders çalışırken ve hayatımızın diğer pek çok alanında da kullanılan Post-it’lerin yanlışlıkla bulunduğunu biliyor muydunuz? Şaşırtıcı, değil mi? Arkasındaki kimyayı incelemeye ne dersiniz?

ABD’li bir kimyager olan Spencer Silver 1968’de uçak endüstrisi için kuvvetli bir yapıştırıcı üretmeye çalışıyordu. Fakat, başaramadı. Yanlışlıkla zayıf ama iz bırakmayan bir yapışkan üretti. Kendisinin bu buluşu pek önemli görülmedi. Ta ki 1974 ‘e kadar.

Arthur Fry, Spencer ile aynı firmada çalışıyordu. Kendisi bir mühendis ve koroda ilahi söyleyen biriydi. Arthur ilahi kitabının ayracının sürekli düşmesi ve kaldığı yeri sürekli kaybetmesinden inanılmaz şikayetçiydi. Sonrasında Spencer’ın geliştirdiği yapıştırıcıyı hatırladı. Arthur, Spencer’ın yapıştırıcısını kullanarak kâğıt parçaları üretti. Bu fikir Post-it in doğuşuydu. İlk satılmaya başlanan Post-it’ler sarı renkteydi. Ve bunun nedeni ise Spencer’ın laboratuvarında bolca sarı kâğıt kullanmasıydı aslında.

İlk olarak 1977’de Press’n Peel adıyla piyasaya çıkan ürün beklenen ilgiyi görmedi. Kişisel tanıtımlar ve deneme kutuları ile insanlara sevdirildi. 1980’de ürünün ismi Post-it olarak değiştirildi.  Bugünlerde ise her yıl 50 milyar Post-it satılıyor. 

Bir de bunun kimyasal kısmına biraz göz gezdirelim ne dersiniz? Post-it yapışkanının içinde bulunan mikrosfer yapışkan aslında binlerce kürecikten oluşur. Her küre bir yüzeye dokunur böylece yapışma miktarı zayıf ama yeterli olur. 

Ders çalışırken veya not alırken aslında bir hikâyeyi yanımızda taşıyoruz.  Kim bilir belki bizim küçük hatalarımız da böyle keşiflere neden olur.